Een vereniging van video-amateurs die ondertussen bijna 45 jaar bestaat, met als doel van de gewone videofilmer te helpen en te begeleiden om zijn producties op een degelijke manier op te nemen en af te werken, met als eindresultaat een product dat voor iedereen aangenaam is om te bekijken.

Deze "opleidingsactiviteiten" gaan meestal door onder de vorm van vergaderingen, cursussen, uitstapjes e.d. De actuele programmatie, en waar we vergaderen kan je steeds op onze website terugvinden.

Buiten dat hebben we je nog heel wat te bieden.

Geïnteresseerd? Kom maar gerust een of meerdere keren langs, het kost je geen cent.

Tot binnenkort?

Waar vergaderen we ? (routebeschrijvingen)

Vergadering van 16 mei 2012

Wat ontwikkelt de industrie om ons, videofilmer, het leven gemakkelijker te maken? Wim legde ons dit tot in de puntjes uit. Een kort relaas.

Vooreerst dit: de grootsten, weliswaar “film”cameramakers, houden het voor bezien zetten hun productie gewoon stop (Arriflex, Aaton en Panavision). De echte film-pellicule zal snel een curiosium worden!

Secundo, ook de “videoband”camera’s (Minidv, …) worden niet meer geproduceerd en hun recente opvolgers, de “klassieke harde-schijf”-camera’s moesten er aan geloven: vanaf heden filmt men op geheugenkaartjes of de nieuw generatie harde schijven zonder één bewegend onderdeel (ssd).

Een nieuwe trend is dat elke videocamerafabrikant die zijn eigen respecteert een 4K-camera uitbrengt waarbij het aantal beeldpunten t.o.v. onze hoge definitie (1920-1080) zomaar eventjes verdubbelt!

Het fenomeen 3D daarentegen, waar de grote Hollywoodtyconen aardig wat geld insteken, komt niet echt op gang in de consumentenmarkt. De Blu-Ray-drager die hiervoor wordt gebruikt heeft het zo al moeilijk om stand te houden en kan maar met mondjesmaat aandeel te winnen  … .

Met onze kijkkast gaat het wel steeds beter (goedkoper, meer beelverbeteringstechnologiën,  …) en is er een zekere trend naar grotere formaten wat voor onze huiskamer echter niet veel uitmaakt.

En onze camera’s? Volgens Herman niet veel nieuws op de markt van de gewone en “iets meer” gebruiker. Enkel wat verbeteringen maar zeker geen omwenteling. In de klasse van 900 à 1.800€ zijn het Sony (met een sterk verbeterd stabiliseringsproces), Canon (met zijn 2 pure videocamera’s) en Panasonic (met zijn 3cmossen) die elkaar naar de kroon steken.

Wim ging hierop verder en stelde zijn eigen speeltje voor: de Panasonic AG-AC130.
Jos deed zijn duit (of Eurocent) in het zakje met de trends in de computerwereld. Steeds sterkere processoren die almaar kleiner worden (warmteproblemen), de grafische kaarten die speciaal aangepast worden aan de nieuwe technologiën zoals Cuda, APP en Mercury.
Ook  de “draaiende” schijven die langzaam maar zeker zullen vervangen worden door een harde schijf zonder bewegende onderdelen (je kan het zien als een opstapeling van geheugen-kaartjes).
Belangrijk in zijn betoog: voor de huidige videoformaten heb je een uit de kluiten gewassen pc nodig: een I7-processor van de huidige (3^de) generatie, een snelle grafische kaart, toegesneden op je software (en meteen het duurste stuk uit je pc) en een bloedsnelle schijf (bv een WD Caviar Black).
Willy, onze techneut maakte ons diets dat er heel wat toestellen bestaan die we als videofilmer kunnen gebruiken. De Intensity-Shuttle en de H264 Pro-Recorder zijn beide technologische hoogstandjes die, aan een betaalbare prijs, de omzetting van het ene naar het andere formaat voor hun rekening nemen en onze pc heel wat werk uit de handen neemt.

Ook de Mede8er, een multimediaspeler, kon op belangstelling rekenen: hier zet je al je foto’s, video en muziek op, na aansluiting  kan je die dan probleemloos afspelen op je televisie. Gedaan dus met steeds dévéetjes en/of cédéetjes te verwisselen!
Twee microfoons van Rode konden Willy bekoren omwille van hun specificaties en mogelijkheden.

Om dit gedeelte af te sluiten toonde Herman ons héél kort de ShuttleXpress, een hulptoestel bij montage waarmee je traag en snel in je video kan zoeken, (aanpasbare) knoppen hebt om bijvoorbeeld het beeld te snijden en te verwijderen. Het ding werkt met de meeste videoprogramma’s (en zelfs met Powerpoint zoals we konden vaststellen).
Nadien en als laatste schuifke was het de beurt aan de software. Een Hollander stelde in het kort de Studio Avid voor en wees voornamelijk op de verschillen tussen Pinnacle en Avid.
De Wondershare Video-editor bleek slechts een proefversie te zijn (nieuw 39€) maar kan voor die prijs je video in een groot aantal leesformaten omzetten (voor gsm, YouTube, …).

Wim ging verder in op de nieuwe versie van Adobe Elements 10 + de suite en Jos legde op zijn beurt uit wat de nieuwigheden zijn die je kan terugvinden in de Adobe Premiere versie CS6.

Voor wie wat meer uitleg wenst voegen we hierbij de gebruikte Powerpoint.

Gilbert & Herman

BRACINA-WEDSTRIJD 2012

PRIJZEN VOOR DE SKOOP-FILMS
 Op zaterdag 12 mei had in De Ploter te Ternat de galaprojectie plaats van een 10-tal films uit de wedstrijd, gevolgd door de prijsuitreiking.  Enkele van onze films kregen er een speciale prijs, die wij hierbij vermelden :

Pik-nick (clubfilm)
Grote prijs BRACINA voor de laureaat van het 1’-filmfestival :

Begijnhof Diest (Remy Boon)
Grote prijs BRACINA voor de 2^de plaats in de reeks “juniores”
3^de prijs in de categorie “informatiefilm” bij de juniores

David Harleyson (clubfilm)
Prijs BRACINA voor een goede generiek
3^de prijs in de categorie “speelfilm” bij de seniores

Vier elementen (Hector Vansina)
3^de prijs in de categorie “informatiefilm” bij de seniores

Bij de galaprojectie werden ook 2 SKOOP-films vertoond, namelijk
David Harleyson (clubfilm)
Vier elementen (Hector Vansina)

Alleszins een goed resultaat en een proficiat voor de makers.  Deze uitslag is zeker een stimulans om zo verder te doen.

Paul TOLLET

Een foto-impressie van de Bracina-wedstrijd: Brakina-fotos-2012

2 mei 2012: Keerpunt 65 op bezoek

Ze waren er vroeg (en zo hebben we het graag): een indrukwekkende delegatie van K65 maakte zijn opwachting rond 19u30’.

 Even, of zelfs nog meer indrukwekkend was hun programma: de voorziene pauzes werden netjes overgeslagen om al hun kunstwerken te kunnen bekijken en er van te genieten.

Het was dan ook niet ver van middernacht vooraleer de eindgeneriek van de laatste film over het doek liep.

Net iets te veel van het goede, want aan hun productie viel niet veel af te dingen, maar meer dan 3 uur film op een korte avond was toch net iets te veel.
Voor de rest niets dan lof over het werk van deze cineasten.
Het is duidelijk een reisclub, want behoudens één echte uitzondering (het knap gemonteerde lied) was het vooral reisfilm dat de klok sloeg. Toch waren er daar nog enkele positieve uitschieters: ipv een hele reisfilm voor te schotelen werd er één item uitgelicht (in dit geval de Panamahoed, die uiteraard niet van Panama komt).
Al bij al een aangename kijkavond waar je , zoals steeds, iets kon van opsteken. Bedankt K65!

Herm@n